Małe przedmioty wymagają przeważnie spokojnego, a czasami czarnego tła

Do fotografowania owadów w plenerze można użyć przyniesionego ze sobą kartonika. Praktycy doradzają używanie również przeciwwietrznej osłony sporządzonej z przezroczystej folii. Od makrofotografii krok do mikrofotografii przez co rozumie się fotografowanie za pomocą aparatu sprzężonego z mikroskopem. Fotografia „stołowa”. Stół, a raczej jego powierzchnia, rzadko jest
miejscem akcji fotograficznej. Korzystają z niej natomiast filmowcy przy kręceniu filmów animowanych. Cała sprawa rozgrywa się wówczas w intymnym zaciszu domowym, co stwarza specyficzne warunki pracy. Ale i fotoamator sięga do podobnej tematyki będą to jakieś figurki, porcelana, szkło, metaloplastyka. Trzeba i w tym kierunku wykonać kiedyś pierwszy krok. Fotoamator, którego poproszono o wykonanie zdjęcia pucharu sportowego zdobytego właśnie przez lokalną drużynę siatkówki, powinien wiedzieć, jak zabrać się do rzeczy. Wiele kłopotów rozwiąże duży arkusz kartonu biały lub szary. Wygięty (ale nie złożony!) stanowić będzie zarówno podstawę jak i tło dla niewielkiego przedmiotu. Chodzi o to, ażeby na obrazku uniknąć widoku brzydkiej i niepotrzebnej kreski rozdzielającej podłoże, na którym przedmiot stoi, od tła. Na półkoliście wygiętym arkuszu mogą też ciekawie ułożyć się cienie, rzucane przez fotografowany przedmiot. Przedmioty nieprzezroczyste (np. ludowy garnek można fotografować następująco: na poziomo leżącym kartonie ustawić małą podpórkę, na niej poziomo leżący przedmiot. Oświetlić i fotografować od góry. Na kartonie ukaże się ciekawy cień. W odbitce przedmiot oczywiście wróci do właściwej, pionowej pozycji.

Cześć, mam na imię Magdalena i jestem absolwentem pewnej uczelni wyższej. Od wielu lat głównym tematem moich zainteresowań jest kultura i sztuka, czym też chciałabym się tu z wami podzielić!