„HAMLET”

Jako twórca Kozincew jest przede wszystkim praktykiem. Swoje znakomite, pełne erudycji, studia o Szekspirze pisze nie dla zaspokojenia satysfakcji badawczej na polu ulubionego przedmiotu, dla odkryć literaturoznawczy teoretycznych. W twórczości wielkiego dramaturga szi wiecznie żywych i ciągle nowych prawd — zawsze z n ślą o tym, by wzbogacić nimi swoją własną sztukę pr: znaczoną dla najszerszego kręgu współczesnych. Wiei w to, że wszystko, co w Szekspirze odnajdzie, musi b bliskie myślom i moralności człowieka dzisiejszego. N kryje, że fascynują go i cieszą te odkrycia. Analizuje , i konfrontuje dwojako: intelektualnie i estetycznie. Zderz myślowy ładunek dzieł Szekspira z aktualnym odczucien a jednocześnie, niemal machinalnie, szuka wizualnego materiału dla skonkretyzowania każdej sceny, każde frazy. „»Hamleta« często wystawia się w nowoczesnych kostiumach, ale służy on do opowiedzenia starej historii. Trzeba go grać w kostiumach szesnastowiecznych, ale opowiadać historię nowoczesną” – zauważa reżyser. Nowoczesną, a więc taką, która korespondowałaby z naszymi doświadczeniami i dylematami, przemawiała do naszej wrażliwości, była wyrazem naszych niepokojów.

Cześć, mam na imię Magdalena i jestem absolwentem pewnej uczelni wyższej. Od wielu lat głównym tematem moich zainteresowań jest kultura i sztuka, czym też chciałabym się tu z wami podzielić!